Dutch Swing College Band

Ton van Bergeijk
8 april 1953
gitaar, banjo
Nadat de klassieke piano en de muziek-school gedurende zeven jaar een eerlijke kans had gekregen, brachten jazz & blues Ton eindelijk tot bezinning en vanaf z'n dertiende is hij niet meer van het podium en uit de studio te slaan. In de jaren '60 voornamelijk op mondharmonica en ukulele in een duo samen met gitarist Philip Kroonenberg, later in de jaren '70 als solo-gitarist op Stefan Grossman's beroemde 'Kicking Mule'-label. De toenemende technische ingewikkelheid van deze gitaar-solo's leidde tot het verhelderende besef, dat er niets moeilijker is dan iets makkelijks en voorwaar: de weg naar de ouderwetse accoustische rhythme-gitaar was geëffend! Het zware-snaren-gitaar-geluid van Eddie Lang en Freddie Green gecombineerd met de sprankelende accoorden benadering van Dick McDonough bleek een voortdurende bron van inspiratie te zijn. Dit heeft Ton naar de rhythme-secties van vele bands en orkesten geleid, zoals het 'Boulevard of Broken Dreams'-Orkest in de jaren '80, een van de vele projecten geïnitieerd door de bassist Gert-Jan Blom. Bij de oprichting van het documentair orkest 'The Beau Hunks' in de jaren '90 was hij het die Ton overhaalde de banjo te gaan bespelen, teneinde het geluid van de vroege Leroy Shield orkesten te reconstrueren. Zijn gitaar en banjo waren voornamelijk op de radio en in het theater te beluisteren en natuurlijk op de plaat/cd met het MetropoolOrkest achter artiesten als Al Gallodoro, Menno Daams en Tim Kliphuis. Sinds hij in 1971 de DSC met Joe Venuti hoorde is hij altijd een fan van ze gebleven. Ton's voornaamste hobby is zijn vrouw Susie, met wie hij een keur van secundaire hobbies geniet, variërend van het verzamelen van kookboeken tot ornithologische waarnemingen tijdens de picknick.